11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ...

5.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09/05/2013 tarih ve 2013/73-2013/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 5434 sayılı Kanun’un 17. maddesi gereğince kurumda çalışanların emekli keseneklerinin 7 gün içinde bankaya yatırılması gerektiğini, aynı maddeye göre gecikme halinde %20 gecikme zammı tahakkuk ettirileceğini, 2006 yılı Temmuz ayına ilişkin 86,223,09 TL tutarındaki emekli keseneğinin 21.07.2006 tarihinde çek kesilerek davalı bankaya verilmesine rağmen davalının mutad uygulama olduğu üzere aynı gün parayı Emekli Sandığı'nın hesabına geçirmesi gerekirken bunu yapmadığını, tutarın 25.07.2006 tarihinde Emekli Sandığı hesabına geçtiğini, Temmuz 2006 yılına ilişkin olarak 17.225,00 TL gecikme faizi ödemek zorunda kalındığını, bu gecikmenin davalıdan kaynaklandığını ileri sürerek, 17.225,00 TL’nın yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak, davalı bankanın fiili ile davacının zararı arasında uygun illiyet bağı bulunduğu, bu nedenle davalı bankanın davacının zararını ödemek zorunda olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.