11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.12.2012 gün ve 2009/115-2012/629 sayılı kararı bozan Daire’nin 20.11.2013 gün ve 2013/4275-2013/20980 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının dava dışı ... ile birlikte ... Temizlik Otelcilik Turizm Seyahat İnşaat Taahhüt Tekstil Kuyumculuk Emlakçılık Ltd. Şti'yi kurduklarını, şirkete ilk beş yıl için ortaklardan davalı ile dava dışı diğer ortağın şirket müdürü olarak atandığını, müvekkili tarafından sermaye borcunun tamamının ödendiğini, davalının şirketin kuruluşundan bir süre sonra şirketin paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek müvekkilinden farklı tarihlerde, farklı miktarlarda parayı elden aldığını ve karşılığında makbuz verdiğini, müvekkili tarafından yapılan ödemeler şirket için yapılmış ise de bu ödemelerinin davalı tarafından şirket muhasebesine dahil edilmeyip, kendi nam ve hesabına kullanılarak harcandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 25.000 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ödeme makbuzlarından bir kısmına yönelik imza itirazında bulunduklarını, müvekkiline gönderilen paraların şirket için harcandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalıya 5.000 Euro'luk ödeme makbuzu dikkate alınmaksızın toplam 58.750 Euro'yu geri isteme hakkının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, dava tarihi itibariyle TL karşılığı olan 131.588,25 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20/11/2013 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.