11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ...

2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/09/2013 tarih ve 2013/425-2013/790 sayılı kararı onayan Dairenin 21.02.2014 gün, 2013/17390 –2014/3232 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacı vekili, davalı şirket tarafından müvekkilinden para tahsil edildiğini, müvekkilinin bu nedenle davalı şirket aleyhine Federal Alman Cumhuriyeti Köln Yüksek Adalet (İstinaf) Mahkemesi'ne dava açtığını, Federal Alman Cumhuriyeti Köln Yüksek Adalet (İstinaf) Mahkemesi 18. Hukuk Genel Kurulunun yargılama sonunda 8.691,96 Euro ana paranın 09.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek %5 yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verdiğini, kararın 11.03.2009 tarihinde kesinleştiğini ileri sürerek yabancı mahkeme kararının tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma kararına uyularak tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının 5718 sayılı Kanun'un 54. maddesinde sayılan şartları taşıdığı, yabancı mahkeme kararının kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 21.02.2014 tarihli kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır. Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.