11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20.05.2013 tarih ve 2012/214-2013/242 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince “inşaat all risk” sigorta poliçesiyle sigortalanan şantiye alanındaki davalıya ait isale hattının patlaması sonucu meydana gelen hasarın sigortalıya ödendiğini ve zararın oluşumundan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 88.934,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zararın oluşumunda müvekkilinin kusurunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, mülga 818 sayılı BK'nın 58. maddesi uyarınca yapı sahibinin, zarar ile illiyet bağını kesen ağır kusur veya mücbir sebep bulunduğunu ispat edemediği takdirde zarar görenin zararını karşılamakla yükümlü olduğu, zarara neden olan ishale hattının üzerinden ağır tonajlı araçların geçmesine karşı sadece belediye imar planına şerh vermek ve tebliğ edilmeyen ihtarla yetinen davalının sorumluluktan kurtulma koşulunu taşımadığı, davacının sigorta ettirenin ishale hattının patlamasında rolünün bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 88.256,08 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.