11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ...

42.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/07/2013 tarih ve 2013/19-2013/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ile fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...A.Ş. ile birleşen ... A.Ş'nin Yeşilyurt Şubesi'ne yatırdığı paranın ... Ltd. Şti'nde değerlendirilmesi yönündeki iddialar sonucunda davalı bankaya güvenerek 20.000 USD’sini ... Ltd. şirketine yatırdığını, ... A.Ş. yönetiminin 22/12/2009 tarihinde ...'ye devredildiğini, müvekkillerine faiz ödemelerinin yapılmadığı gibi, bankaya yatırılan paranın da geri ödenmediğini, müvekkili tarafından yatırılan paranın 10.000 USD‘lik kısmı için davalı aleyhine ...

2.Asliye Ticaret Mahkemesi‘nin 2001/1191 E. sayılı dosyası ile dava açıldığını, yapılan yargılama sonucunda verilen kabul kararının kesinleştiğini, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak müvekkili adına açılmış olan kısmi davadan bakiye miktarın tahsili içinde bu davanın açıldığını, davalı bankanın BK'nın 390/2 maddesinde yer alan özen ve sadakat borcuna ve TMK'nın objektif hüsniyet kurallarına aykırı davrandığını ileri sürerek, 10.000 USD'nin 22/12/1999 tarihinden itibaren kamu bankalarının 1 yıl vadeli mevduata uyguladıkları faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin 04.06.2012 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda; ...

1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2002/205 Esas, 2010/410 Karar sayılı dosyası ile banka yöneticilerinin ... Ltd. Şti. hesapları üzerinden banka kurumunu aracı olarak kullanmak sureti ile toplanan paraların grup firmalara kredi olarak geri ödenmeyecek şekilde aktarıldığı, bir kısmının bizzat ...'in kullanımına sunulduğu, zimmet suçunun işlenildiği, bankanın araç olarak kullandırılması sureti ile nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğu, BK'nın 60 (yeni BK'nın 72. maddesi ) maddesi gereğince davada uzamış dava zaman aşımının uygulanması gerektiği, ayrıca bankaların nezdinde bulunan mevduatın korunmasından sorumlu oldukları 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca mevduat olarak kabul edilen alacağın bankanın sorumluluğunda olduğu, Bankalar Kanunu'nun 36. maddesinde de 10 yıl aranmayan mevduatlar hakkında bankaların bazı işlemleri yapmalarının gerekli olduğu, davacı banka tarafından bu işlemlerin yerine getirilmediği, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin dolmadığı, davacının davalı bankanın Yeşilyurt Şubesi'ne 16.11.1999 tarihinde verdiği talimat ile 20.000 USD tutarlı mevduatının ... Ltd. Şirketi'ne alacak geçirildiği, davacının mevduat alacağının davalı banka tarafından Yahya ...'e ait şirketlere usulsüz kredi olarak verilmek suretiyle tüketildiği, alacağın ... Ltd'den tahsil edilmesinin mümkün olmadığı, uyuşmazlığın havale görünümlü mevduat toplamak olarak değerlendirilmesi gerektiği, ... Ltd. adlı bankanın paravan bir banka olduğunun davalı bankaca bilindiği, buna rağmen bu banka adına mevduat toplamak suretiyle davacının zararına sebep olunduğu, davacının talebinin 10.000 USD olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 10.000 USD'nin 22.12.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi uyarınca işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili ile fer'i müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1.Davalı ... A.Ş. ile fer'i müdahil ... vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ile fer'i müdahil ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.