11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/12/2012 gün ve 2011/243-2012/276 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.12.2013 gün ve 2013/9239 - 2013/23376 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan 1.500,000 USD limitli, 60 ay vadeli 6 aylık Euribor faizi üzerine 3,75 % spread ilavesi ile belirlenecek faizli, erken ödeme halinde % 2 oranında erken ödeme komisyonu ödenmesi şartıyla kredi kullandığını, davalı banka tarafından tek taraflı olarak kredi faiz oranlarının artırıldığını, sözleşmeye uygun devre faizi ödemesi yapıldığında da kredinin tamamının kat edileceği tehdidi yöneltildiğini, bu tehdit karşısında müvekkilinin mecburen kat'ı önlemek için talep edilen faizi ödemek zorunda kaldığını, bankanın bu sebeple müvekkilinden fazladan tahsil ettiği faiz tutarının 42,079 Euro olduğunu, erken ödeme halinde erken ödenen paranın %2’si oranında komisyon almak yerine kendi belirlediği erken ödeme komisyonunu tahsil ettiğini, bunun da 5.447,00 Euro olduğunu, davalı bankanın haksız ve hukuka aykırı tutum ve davranışları nedeniyle müvekkilinin rotatif kredi kullanmak zorunda kaldığı için fazladan ödediği faiz tutarının da 63.452 Euro olduğunu, periyodik ödemeleri keyfi olarak açtığı kredili mevduat hesaplarından karşılayarak müvekkilin 13.681 Euro zarara uğramasına neden olduğunu ileri sürerek, toplam 124.658 Euro'nun faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacı ile davalı banka arasında kredi ilişkisi bulunduğu, davacının ticari kredi ve 25.12.2008 tarihinden başlamak üzere 15 ayrı işlemde toplam 1.525.000 TL rotatif kredi kullandığı, her bir kredi için davacı şirket tarafından talimat düzenlendiği ve bu talimatların davacı şirket yetkililerinin imzasını taşıdığı, davacı şirketin söz konusu kredileri kendi iradesi ile kullandığı, genel kredi sözleşmesinin 2/2, 4/1-2-3, 29/7 maddesine göre davalı bankanın kredi kullandırıp kullandırmamaya, kredi faizi oranlarını belirlemeye tam yetkili olduğu, ekonomik krizin yaygınlaştığı ve geleceğe dönük belirsizliklerin arttığı bir dönemde bankaların kredi politikalarını bu koşullara göre düzenlediklerinin bilinen bir gerçek olduğu bu sebeple davacı şirketin 63.452 Euro faiz talebinin kabul edilebilir bir talep olmadığı, davalı bankanın kredi teklif mektubunda bildirdiği %2 yerine %3,18 oranında erken ödeme komisyonu yerinde olmayıp davacının bu talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5.447 Euro'nun faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.