11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davesi’nce verilen 19/07/2012 tarih ve 2010/176-2012/258 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına 2000/10746 sayılı 37, 39 ve 42. sınıfta tescillbulunmakta isede davalının 37. sınıfta yer alan inşaat hizmetleri yönünden 5 yılı aşkın süredir markasını kullanmadığını ileri sürerek, davalı markasının 37. sınıfta yer alan inşaat hizmetleri bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin kurulduğu 1988 yılından itibresini ticaret ünvanı olarak kullandığını bu nedenyle öncelik hakkına sahip olduğunu, müvekkilinin markayı inşaat sektöründe de kullandığını, 2005 yılında başlayıp 2007 yılında iskanı alınan Kayı Plazayı yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre,er sunmuş ise de, söz konusu inşaatın davalının kendi ihtiyacını karşılamaktan ibaret olduğu, piyasaya etkin şekilde 3. kişilerin ulaşabileceği bir hizmet vermediği, davalının inşaat sektöründe dava konusu markayı 556 sayılı KHK 14. madde anlamında kullanmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı adına 2000/10746 sa. sınıfta belirtilen inşaat hizmetleri sınıfı yönünden iptaline ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.