11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ...

1.Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/07/2012 gün ve 2010/158-2012/129 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/11/2013 gün ve 20012/17134-2013/19583 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda, müvekkilinin ülke çapında tanınmış “... Hastanesi” markası adı altında 05.03.1976 yılından itibaren her türlü sağlık hizmeti faaliyetini gerçekleştirdiğini, “...” ibareli, “... HASTANESİ” markasının her türlü sağlık hizmeti için 23.10.1997 tarihinde ... no ile 42. sınıf için; “... ...” markasının sağlık faaliyetinde kullanılmak üzere ticaret markası olarak 23.10.1997 tarihinde 189419 no ile 05. ve 10. sınıflar için; yine “...” markasının 07.10.2003 tarihinde ... no ile sağlık hizmetlerinde 44. sınıf için tescil edildiğini, müvekkilinin tescilli markaları ile iltibasa yol açacak şekilde, davalının “... Özel ... Tıp Merkezi” ismi altında sağlık hizmeti gerçekleştirdiğinin tespit edildiğini, davalının eyleminin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüzün önlenmesine, 10.000,00 TL manevi ve fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 03.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 20.666,52 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili asıl ve birleşen davaların reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.