11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada verilen 08/02/2012 gün ve 2011/188-2012/29 sayılı kararı onayan Daire’nin 30/10/2013 gün vesayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1998 yılından bu yana “” markası ile hazır döner üretim ve satışı yaptığını, bu markayı tanıtarak güven ve kalite sembolü haline getirdiğini, ”t” ve “” markasını ezdinde tescil ettirdiğini, ayrıca kendi tescil kapsamı dışında kalan “yiyecek içecek sağlanması” hizmetleri için “bereket” veno'lu “” markasının inhisari lisans hakkının süresiz olarak müvekkiline ait olduğunu, davalının ise “ ” ibaresini tescil ettirdiğini, bu tescilin hukuka aykırı olduğunu, karıştırma ihtimali meydana getirdiğini ileri sürerek, müvekkiline ait markanın esaslı unsurlarını kendi markası içinde esaslı unsur olarak kullanarak iltibas yaratan davalı adına tescilli “ markasının hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markası ile davacının markası farklı olduğundan karışıklık iddiasının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıya ait marka tescilleri ile dava konusu olup, hükümsüzlüğü istenen marka arasında sınıfsal benzerlik ve marka benzerliği bulunduğu, her iki tarafa ait markada “özcüğünün asli ve ayırt edici unsur olduğu, bu sözcük nedeniyle markalar arasında işletmesel bağlantı ve intibanın meydana geleceği gerekçesiyle 556 sayılı KHK'nın 8/1-b ve 42/1-b maddeleri gereğince davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilinden terkinine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 30.10.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. ./.. -2-