11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada verilen 16.04.2013 tarih ve 2012/85-2013/241 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde 13.08.1998 tarihinde döviz hesabı açtırdığını, hesaptaki son işlem tarihinin 16.08.1999 olmasına rağmen 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmadan ve gerekli prosedür yerine getirilmeden, müvekkiline bildirilmeden diğer davalıya devredildiğini ileri sürerek 5.601,04 USD'nin 16.08.1999 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalılaran tahsiline karar verilmiştir.

Davalı vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, davacıya ait mevduat, sehven 10 yıl dolmadan, davalı devredilmişse de davacının müvekkili bankaya müracaat tarihi olan 10.10.2011 tarihi itibariyle 10 yıllık zamanşımı süresinin dolduğunu, davacının müvekkili bankaya birldirdiği adresin yetersiz olmasından dolayı bildirm yapılamadığını, devredilecek mevdutaların 2 farklı tarihte, 2 farklı gazetede ilan edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın davacıya ait mevduatı, 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmadan, üstelik 3162 sayılı Yasa'nın 36. maddesi gereğince davacıya bildirim yapmadan diğer davalıya devrettiği gerekçesiyle davalı banka aleyhine açılan davanın kabulü ile 5.601,04 USD'nin 16.08.1999 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsiline, diğer davalı yönünden ise, bu davalıya yasa gereği paranın devredildiği, bu nedenle husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı banka vekili temyiz etmiştir. .../... -2-

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar mahkemece, 3162 sayılı Bankalar Kanunu'nun 36. uygulanmak suretiyle sonuca ulaşılmışsa da, dava konusu olaya uygulanacak kanun maddesi, 5411 sayılı Bankalar Kanunu'nun 62. maddesi olup, anılan Kanun maddesinde de 3162 sayılı Kanunu'nun 36. maddesi ile paralel düzenleme mevcut olduğundan ve söz konusu Kanun hükmüne göre davalı banka tarafından yapılan devir işleminin yerinde olmadığının anlaşılması karşısında anılan yanlışlığın neticeye etkili bulunmamasına göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.