11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ...

2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.05.2012 gün ve 2010/485-2012/227 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.06.2013 gün ve 2012/14996-2013/13293 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın ... Şubesi'nde 1999 yılında açılan davalının vadeli mevduat hesabına 2004 yılı Ekim dönemine kadar tahakkuk ettirilen faizleri için yürürlükteki mevzuat hükümlerine göre gelir vergisi ve fon payı kesintisi yapılmadığından toplam 32.181,00 TL gelir vergisi aslı, 2.703,00 TL fon payı aslı ve 66.803,65 TL vergi ziyaı cezası, 59.872,00 TL gecikme cezası faizi hesaplandığını, vergi ziyanın uzlaşma sonucu 6.622,00 TL indirilerek toplam 101.378,00 TL'nin müvekkili tarafından vergi dairesine ödendiğini, müvekkilinin VUK'nın 11. maddesi hükmünce asıl mükellefe rücu etme hakkının olduğunu ileri sürerek, şimdilik 94.756,00 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilen karar, Dairemizin 25.06.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır. Taraf vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.