11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada verilen 14.02.2013 tarih ve 2010/2-2013/14 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davanın davalısı-birleşen davanın davacısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Asıl davada davacı vekili, müvekkili kullanılan yazılımların hak sahibi olduğunu ileri sürerek, tespitini talep etmiş, birleşen davada ise davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davada davacı vekili, davalı Rektörlüğün programlara yaptığı tecavüzünün kaldırılmasını, önlenmesini ve uğradıkları zarar nedeni ile 25.000 TL manevi tazminat ile 75.000 TL maddi tazminata 01/01/2010’dan işleyen avans faizi ile birlikte hükmedilmesini talep etmiş; asıl davada ise davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın kabulü ile davacı ...’nün davalı tarafından hazırlanan ve sözleşme süresince bakım ve desteği yapılan yazılımlar ve veri tabanından oluşan kısaltması ile adlandırılan sahibi olduğunun tespitine; birleşen davada ise Yönetim sisteminin, mali hak sahibi davalı ... olduğundan, davacıcavüzünün durdurulması, önlenmesi, maddi tazminat ve manevi tazminat davalarının reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davanın davalısı-birleşen davanın davacısı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davanın davalısı-birleşen davanın davacısı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.