11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada verilen 27.03.2013 tarih ve 2012/72-2013/98 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile müvekkili bankanın arasında ile davalıya hayvancılık kredisi verildiğini, süresinde kredinin ödenmemesi üzerine davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalının borca ve imzaya itiraz ettiğini, İcra Müdürlüğü'nün imza incelemesi yapma yetkisi bulunmadığını, sözleşmedeki imzanın borçluya ait olup olmadığının tespiti gerektiğini, imzanın borçluya ait olması halinde alacak miktarının davalıdan tahsilini istediklerini ileri sürerek, 4.276,00 TL nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kredi sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, alacağa konu kredi sözleşmesi aslı üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda kredi sözleşmesindeki imzanın davalının eli ürünü olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.4603 sayılı Kanun'a tabi bankalarca yeniden yapılandırma sürecinde açılmış veya açılacak davalarda yargı harcından muafiyet getirilmiş olup, 4603 sayılı Kanun kapsamındaki bankalardan olan davacı 'den dava açılırken peşin ve nispi harç alınması ve aleyhine karar ilam harcına hükmedilmesi hatalı ise de; yapılan yanlışlığın yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşılmakla, HUMK'nın 438/7.maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.