11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 09.04.2013 tarih vesayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası içintarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı banka hesabında bulunan paralarının banka görevlisinin usulsüz işlemleri sonucunda yok edildiğini, bu nedenle davalı banka aleyhine icra takibi yapıldığını, bankanın takip dosyasına 01.08.2003 tarihinde 47.304.785.398 TL yatırdığını ve kalan kısma itiraz ettiğini ileri sürerek, 44.422,08 DM'nin %6 faizi ile tahsiline,davalının %40 icra inkar tazminatına mahkumiyetine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu alacağın 1 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu ve bu sürenin de geçtiğini, davacılara ait hesabın vadeli döviz tevdiat hesabı olup şube müdürünün imzası ile hesaptan 16.08.1999 tarihinde sahte imza ile 50.002,90 DM çekildiğini, davacının faize faiz işleterek alacağını talep etmesinin doğru olmadığını, müvekkilinin davacıya 57.597,92 DM’nin karşılığı 47.304.785.398 TL’nin ödendiğini, müvekkilinin davacılara borcunun kalmadığını savunarak,davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, düzenlenen bilirkişi ek raporuna göre, davacının davasının kısmen kabulü kısmen reddi ile, 2.635,13 EURO asıl alacak, 31,23 EURO dava tarihine kadar işleyen faiz olmak üzere toplam 2.666,36 EURO'nun davalı taraftan tahsili ile davacıya verilmesine, asıl alacak olan 2.635,13 EURO'ya dava tarihi olan 23/10/2003 tarihinden itibaren Euro bazında devlet bankalarının 1 yıl vadeli hesaba uygulanan mevduat faizi oranında faiz uygulanmasına, davacı tarafın fazla istemlerinin reddine, davacı tarafın koşulları oluşmayan icra inkar tazminatlarının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında yer alan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Ancak, davalı bankaya harç yüklenmiş ise de, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca davalı bankanın harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmadığı gibi; dava tarihi 27/10/2003 olmasına rağmen, hükümde dava tarihi 23/10/2003 tarihi gösterilerek faizin başlangıç tarihi olarak kabul edilmesi de doğru olmamış, hükmün bu yönlerden bozulması gerekmekte ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.