11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada verilen 12/12/2013 tarih ve 2011/241-2013/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ibaresini uzun yıllardır 03. sınıfta marka olarak kullandığını, yurtdışında birçok marka tescil belgesinin bulunduğunu ve anılan markasının tanınmış olduğunu, anılan ibareyi ticaret ünvanın da 1988 yılından beri kullandığını, davalının ise aynı ibareyi davacının markasının tanınmışlığından yararlanmak için davacının markasını yoğun olarak kullandığı 03. sınıfta tescil ettirdiğini, ileri sürerek davalı markasının 556 Sayılı KHK'nın 8/3-5. maddesi gereğince hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı markasnın tanınmış olmadığını, markayı 2001 yılında tescil ettirdiklerini, öncelik hakkının davalıya ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin davalı markası ile aynı ibareyi taşıyan ticaret ünvanının 1986'da tescil edildiği, davacı delillerinden davacı şirketin ticari faaliyetlerinin, davalı markasının tescilli bulunduğu 3.sınıfa ilişkin olduğu ve geniş bir coğrafyada pazarlandığı, ticaret ünvanının hükümleri gereğince sözleşmeye taraf olan ülkemizde de koruma altında olduğu, davacının ticaret ünvanının 1986 tarihinde tescilli ve ticari faaliyetlerinin de 3.sınıf ürünlere ilişkin olması, davalının eski tarihli tescilli marka kapsamında 3.sınıfların bulunmaması nedeniyle, davalının markasının tescil başvurusu tarihinde, 3.sınıf ürünler için ibaresi üzerinde öncelik hakkının ticari ünvan nedeniyle davacıya ait olduğu, spesialite prensibi gereğince davalının eski tarihli markalarının sadece tescil kapsamındaki sınıflar için koruma sağladığından ve bu sınıflar arasında 3.sınıf ürünler bulunmadığından davalının salt isim benzerliğinden farklı sınıflardaki eski tarihli marka veya tescilsiz kullanım haklarına dayanmasının mümkün olmadığı, davalının dava konusu markasını tescil ettirdiği 3. sınıfta kullanmadığının tespit edildiği, bu durumun davalının anılan markayı davacının markasının potansiyelinden yararlanmak amacıyla kötüniyetli olarak tescil ettirdiğini gösterdiği gerekçesiyle, davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının dava konusu marka tescilinde kötü niyetli olduğunun anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.