11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada verilen 05/02/2014 tarih ve 2012/348-2014/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortaklarından olduğunu ve çeşitli tarihlerde şirkete borç verdiğini, şirket borcunun ticari borç olduğunu, bu sebeple ödeme tarihlerinden itibaren avans faiziyle bu bedellerin toplam 85.721,66 TL olarak şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, yapılan ödemelerin davacının borçlarına mahsup edildiğini, şirkete borç verilmesinin söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalı savunmasının vasıflı ikrar mahiyetinde olduğu, mahkemece resen davalı şirket defterleri üzerinde incelem yapılmak istenmişse de davalının defter kayıtlarını sunmadığını, davacı tarafça sunulan dekontlara göre davacının şirket hesaplarına 55.722,00 TL aktardığı, dava tarihinden önce temerrüt oluşmadığı gerekçesiyle 55.722,00 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.