14. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.10.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Davacı maliki olduğu 32 parsel sayılı taşınmazı yararına 31 parsel sayılı taşınmaz üzerinde geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Mahkemce davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce "..... davacının maliki olduğu 127 ada 32 parsel sayılı taşınmazın genel yola çıkışının bulunmadığı, mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu sabittir. Davaya konu olayda kuzeydeki 1 no'lu seçenek ile doğudaki 4 no'lu seçenekten geçit kurulmasının uygun olup olmadığı tartışılmadan ve yüzölçümü küçük olan 31 parsel sayılı taşınmaza daha çok külfet yükleyecek şekilde geçit kurulması doğru görülmemiştir" gerekçesiyle hüküm bozulmuştur. Mahkemece bozmaya karşı direnilmiş, Hukuk Genel Kurulu'nca yapılan inceleme sonucunda 09.12.2015 tarih ve 2014/14-359 Esas ve 2015/2889 sayılı Karar ile yeni hüküm niteliğinde olduğundan dosyanın Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.

Dairemiz tarafından yeniden yapılan incelemede; davacının maliki olduğu 127 ada 32 parsel sayılı taşınmazın genel yola çıkışının bulunmadığı, mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu sabittir. Davaya konu olayda bilirkişi raporları incelendiğinde geçit için en uygun güzergahın yüzölçümü daha büyük olan 1. nolu seçenek olduğu halde ve yüzölçümü küçük olan 31 parsel sayılı taşınmaza daha çok külfet yükleyecek şekilde geçit kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.