22. Hukuk Dairesi
22. Hukuk Dairesi 2017/35982 E. , 2017/14450 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde şoför olarak çalıştığını, günde 3 saat fazla çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini beyan ederek fazla mesai ücreti ve kıdem tazminatı alacağının ödenmesine karar verilmesi istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının yaptığı fazla çalışmaların karşılığının bordrolara yansıtılarak ödendiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, bozma ilamına uyarak toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe:
1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2.Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Somut olayda; Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; bozma kararı öncesi mahkemece hükme esas alınan 01.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda haftalık 15 saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilerek yapılan hesaplama sırasında 01.04.2008-30.11.2009 dönemine ilişkin toplam fazla çalışma süresi 543 saat olarak belirlenmişken, bozma kararı sonrası hükme esas alınan 23.11.2016 tarihli bilirkişi raporunda haftalık 10 saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilerek yapılan hesaplama sırasında aynı döneme ilişkin fazla çalışma süresinin 594 saat olarak tespit edilmesi hatalıdır. Ayrıca, 01.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda, 01.01.2010-26.07.2010 dönemi bakımından davalı işverence ödeme yapıldığı kabul edilmesine rağmen, 23.11.2016 tarihli bilirkişi raporunda bu dönem bakımından fazla çalışma süresinin 206 saat olarak hesaplanması doğru olmamıştır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.