11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2012 gün ve 2011/351-2012/560 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/12/2013 gün ve 2013/6449-2013/22457 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firmanın Birleşik Arap Emirliklerinde kurulu telekomunikasyon faaliyetinde bulunan uluslararası ölçekte bir firma olduğunu, müvekkilinin ”...” markasının uluslararası düzeyde tescilli ve tanınmış marka olduğunu, bu sebeple müvekkili adına 2007/52933 ve 2010/41282 numaralı TPE sicilinde tescilli olan... markasının Paris Sözleşmesi’nin 1. mükerrer 6. maddesi gereğince tanınmış marka olduğunun tespitine, ayrıca davalı adına TPE sicilinde 2002/07207 numaralı tescilli ... markasının 30. sınıf mal ve hizmetleri kapsamakla birlikte davalı faaliyet alanı dışında olan 38. sınıf mal ve hizmetler bakımından da tescil ettirildiğini,davalının bu markayı sadece internet alan adı olarak kullandığını ileri sürerek davalı adına TPE sicilinde ... numaralı tescilli ... markasının 556 KHK'nın 42. maddesinin c bendi uyarınca kullanılmaması nedeniyle hükümsüzlüğüne,resmi marka sicilinden davalı adına olan tescilin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı yanın tanınmış marka olduğuna yönelik talebinin reddine, davacının hükümsüzlük talebinin kabulüne TPE sicilinde... numarası ile tescilli ''...'' markasının 38. sınıf mal ve hizmetler bakımından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.