11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada.... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/06/2013 tarih ve 2013/34-2013/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ..... ibareli 39.sınıftaki hizmetleri içeren marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından ... ibareli, 39.sınıf hizmetleri içeren 2006/193122, 2008/17234, 1999/15844, 2009/15843, 2009/59937, 2010/43483, 2010/44724, 2010/44859, 2010/44862, 2010/44864, 2010/44867, 2010/44872, 2010/49482, 2010/50086, 2010/52111 sayılı markalar mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca reddedildiğini, başvuru konusu işaret ile redde mesnet markaların görsel, sescil, biçimsel olarak ve kapsamlarında yer alan hizmetler bakımından ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunmadıklarını, ortalama yararlanıcılar nazarında karıştırma ihtimali olmadığını, red kararının kaldırılması istemli itirazlarının nihaî olarak YİDK'nın 2012/M-2326 sayılı kararı ile reddedildiğini, kurum kararının yerinde olmadığını ileri sürerek, YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru konusu işaret ile redde mesnet markalar arasında kısmen sescil bir benzerlik olmasına rağmen, içerdikleri diğer biçimler ve sözcükler itibariyle görsel olarak birbirlerinden farklı oldukları, bu sayede ayrı işaretler olarak ortalama tüketiciler ve yararlanıcılar tarafından anlaşılabilir hâle geldikleri, başvuru konusu işarette yer alan şeklin ve kelime dizininin, bu işareti redde mesnet markalardan farklılaştırdığı, 39. sınıf hizmetlerden yararlanacak olan kişilerin normalden daha fazla dikkat ve özenle bu hizmetleri tercih edecekleri, yararlanma için ayıracakları sürenin oldukça uzun olduğu, zira pahalı hizmetler olduğu, yararlanıcı kitlesinin yetişkin ve belli bir seviyede aydınlanmış kişilerden oluştuğu, buna göre başvuru konusu işaret ile redde mesnet markanın 39. sınıf hizmetler bakımından ortalama yararlanıcı kitlesi için herhangi bir inceleme yapılmasını gerektirmeyecek derecede iltibasa neden olacaklarının da söylenemeyeceği, başvuru konusu işaretteki özel yazım karakteri ile şeklin, davacı markasını redde mesnet markadan menşei itibariyle ayrılabilir ve teşhis edilebilir hâle gelmiş olması ve işletmesel bağlantılandırma ihtimalinin 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi kapsamında bulunmaması sebebiyle bu yönde bir tahkike girilmesine gerek de bulunmadığı, 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca bir ret kararı verilebilmek için önemli olanın herhangi bir araştırma yapılmasını gerektirmeyecek derecede işaret ve redde mesnet markanın ve kapsamlarındaki ürünlerin benzer sayılması gerektiği, oysa yargılama konusu olayda bu hâlin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.