22. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 15.06.1998 tarihinden 01.03.2013 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, tüm resmi bayramlarda çalıştığını, dini bayramlarda ise nöbetleşe olarak çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını beyanla kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti: Davalı işveren tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır. Mahkeme Kararının Özeti:

Davacının davalı iş yerinde 15.06.1998-01.03.2013 tarihleri arasında hizmetinin olduğu, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, çalışma süresinin 14 yıl 8 ay 16 gün olduğu, fazla çalışma yapıldığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıldığı, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Taraflar arasında, davacının çalışmasının kesintili olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacının, Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan gönderilen sigorta hizmet döküm cetveline göre, davalı nezdinde 15.06.1998-30.06.1999 tarihleri arasında 375 gün, 28.10.1999-09.10.2005 tarihleri arasında 2125 gün, 07.08.2007-01.03.2013 tarihleri arasında 2006 gün olmak üzere toplam 4506 gün çalışması bulunmaktadır. Mahkemece kıdem tazminatı yönünden 30.06.199- 28.10.1999 tarihleri arasında geçen kesinti süresi, diğer alacaklar yönünden ise 30.06.199- 28.10.1999 tarihleri arasında ve 09.10.2005-07.08.2007 tarihleri arasında geçen kesinti süreleri dışlanmadan, davacının çalışması kesintisiz kabul edilerek davacının davalı nezdinde 5296 gün çalıştığının kabulü ile hüküm kurulmuş ise de mahkemenin bu kabulüne katılmak mümkün olmamıştır.

Dosya kapsamında yapılan incelemede, davacının tanık dinlettiği, davalının ise tanık deliline dayanmadığı, davacı tanıklarının ise davacının davalı nezdinde geçen hizmet süresine ve bu sürenin kesintili olup olmadığına yönelik aydınlatıcı ve görgüye dayalı bilgi veremedikleri, davacının kesintisiz olarak çalıştığı hususunu ispat edemediği anlaşılmaktadır.

Davacının davalı nezdinde 15.06.1998 tarihinde başlayan ve 01.03.2013 tarihinde sona eren çalışmasının kesintili olduğu anlaşıldığından 30.06.199- 28.10.1999 tarihleri arasında ve 09.10.2005-07.08.2007 tarihleri arasında geçen kesinti süreleri dışlanarak davacının kıdeminin belirlenmesi, oluşacak sonuca göre davacının talep ettiği işçilik alacakları hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı olarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.