15. Ceza Dairesi

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yokluğunda verilen mahkumiyet hükmü, sanık müdafiine 18/02/2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafii tarafından da yasal süresi içerisinde 25/02/2014 tarihinde anılan hükme yönelik temyiz talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğu değerlendirilerek, tebliğnamede bu hususta red isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede, 10/04/2013 tarihli iddianamede, sanığın katılanı cep telefonundan arayarak, kendisini emniyet mensubu olarak tanıtıp, dolandırdığının iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 06/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.