11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 34. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/10/2012 gün ve 2011/152-2012/204 sayılı kararı bozan Daire’nin 08.10.2013 gün ve 2013/1543 - 2013/17830 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, asıl dosya ve birleşen dosya kapsamında, müvekkili ile davalı arasında 18.01.1994 tarihinde acentelik sözleşmesi imzalandığını, dava dışı... İnşaat A.Ş. tarafından yapılan ... Barajı ve HES İkmal İnşaatı işine ait 20.11.1996 ila 20.11.2002 tarihleri arasını kapsayan İnşaat ... Sigorta Poliçesi’nin düzenlenmesine müvekkilinin acente sıfatı ile aracılık ettiğini,... İnşaat Tic. San. A.Ş. tarafından yapılan... Barajı ve HES Tesisleri İnşaatı işine ait 08.01.1998 ila 08.01.2006 tarihleri arasını kapsayan İnşaat... Sigorta Poliçesi’nin müvekkili şirket acenteliği kapsamında davalı şirket tarafından düzenlendiğini, Aydın Çine Baraj İnşaatına ait poliçenin devamına ilişkin zeyilnamenin başka bir acente aracılığı ile Deriner Barajına ilişkin poliçenin devamına ilişkin zeyilnamenin bizzat davalı ... şirketince düzenlendiğini, her iki poliçenin düzenlenmesi nedeniyle müvekkilinin hak kazandığı komisyonun ödenmediğini, poliçe düzenlenen firmaların müvekkilinin portföyünde olduğunu ileri sürerek, asıl davada şimdilik 10.000 TL’nin davacıya ödenmesi gereken tarihten itibaren avans faiziyle, birleşen davada 249.460 TL'nin 01.01.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının komisyon alacağı bulunmadığını, bulunsa dahi BK’nun 126. maddesi uyarınca zamanaşımına uğradığını, acentelik sözleşmesinin 38. maddesine göre, müvekkilinin acentenin faaliyet bölgesinde doğrudan doğruya veya başkaları aracılığı ile sigorta işlerini yürütme serbestisi olduğunu, acentenin bu gibi hallerde komisyon talep etmeye hakkı olmadığını, 50. maddeye göre, sigorta şirketinin acentenin yetkilerini kısıtlamak, sınırlamak yetkisi olduğunu, 26. maddeye göre acentenin faaliyet sahasında bulunan rizikolar için şirkete doğrudan iletilecek taleplerin şirketçe sonuçlandırılması halinde acentenin şirketten hiçbir hak talep edemeyeceğinin düzenlendiğini buna göre davacının alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, zamanaşımı itirazının yerinde olmadığı, dava konusu 2 adet zeyilnamenin eski poliçelerin temdit edilmesine, devamına ilişkin birer ek olup, zeyilnamelerin yeni poliçe gibi değerlendirilemeyeceği, davalı sigortacının sözleşmeye aykırı olarak tek taraflı tasarrufu ile temdit edilen poliçelerden acenteyi çıkarmış olmasının akde aykırılık olarak nitelendirilmesi gerektiği, acentelik sözleşmesi gereğince, acente tarafından teklif edilerek düzenlenmiş olan poliçelerin zeyilname ile temdit edilmesi halinde de acentenin komisyona hak kazanacağı gerekçesi ile asıl davanın kabulü ile 10.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile tahsiline, birleşen davanın kabulü ile 249.460.79 TL'nin ödeme tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.10.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.