11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Turhal 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.09.2013 tarih ve 2012/260-2013/632 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...'dan aldığı ve davalı tarafından taşınan 23.600,00 TL değerindeki beton köşk ve hücrelerin tek taraflı trafik kazası sonucu hasarlanıp kullanılamaz haline geldiğini ileri sürerek, emtia bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, malların davacıya ait olmadığını, tek parça hasar gördüğü halde yüklü emtianın tamamı için talepte bulunulduğunu, kış şartları nedeniyle buzlanan emtianın araçtan düştüğünü, meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, eşyanın taşınmak için teslim alınmasından gönderilene teslimine kadar ziya ve hasardan taşıyıcının sorumlu olduğu, bu sorumluluktan kurtaran hallerin varlığının ve taşıma da en yüksek özenin gösterildiği hususunun davalı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.