20. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi; bozma kararı doğrultusunda uygulama yapmak, bozmadan sonra yapılan inceleme, araştırma ve yeni kanıtlara dayanarak hüküm kurmak, bozma nedeni veya nedenlerini tartışmak, ilk kararda yer almayan daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak, hükümde değişiklik yapmak suretiyle verilen direnme kararı özde direnme kararı olmayıp bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir karar olduğu ve Mahkemece, Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin 07/10/2015 tarihli 2015/5287 esas ve 2015/3910 karar sayılı bozma kararına karşı direnildiği belirtilmiş ise de; direnme kararında bozma nedenlerinin tartışılmış olması, ilk kararda yer almayan daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurulması, suç tarihinden önceki ve sonraki yasaların karşılaştırılmasının yapılarak lehe yasanın belirlenmesi karşısında, karar, şeklen direnme gibi görünse de özde yeni karar niteliğinde olduğundan, direnme kararının bozmaya eylemli uyma olarak kabulü ile temyizen inceleme görevinin 20. Ceza Dairesi'ne ait olduğu kabul edilerek sanık hakkındaki hükmün yapılan incelenmesinde: Dairemizin 07/10/2015 tarihli 2015/5287 esas ve 2015/3910 karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda,