2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/ilk, 102/4, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 163/3, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı süresi bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 14/06/2010 tarihli kararın kesinleştiği 19/07/2010 tarihinde duran ancak deneme devresi olan 5 yıllık süre içerisindeki ikinci suç tarihi olan 01/01/2014 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suçun işlendiği 21/01/2004 gününden karar tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.