2. Ceza Dairesi 2017/3384 E. , 2017/8982 K.
"İçtihat Metni"Hırsızlık suçundan sanık ...'ün, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 492/1-son, 522/1, 55/3 ve 59. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair, Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2003 tarihli ve 2002/290 esas, 2003/182 sayılı kararını müteakip, sanığın erteleme süresi içerisinde yeni bir suç işlediğinden bahisle cezasının aynen infazına ilişkin anılan Mahkemenin 17/04/2010 tarihli ve 2002/290 esas, 2003/182 sayılı ek kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, lehe Kanun olan 765 sayılı Kanun'un 492/1-son, 522/1, 55/3, 59/2 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddesi uyarınca 3.030,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 18/04/2013 tarihli ve 2012/653 esas, 2013/334 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10/05/2017 gün ve 3320/2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/05/2017 gün ve 2017/30886 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre; sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 3/2. maddesi gereğince uzun süreli hapis cezası olduğu gözetilmeden, anılan Kanun'un 4. maddesi gereğince adlî para cezasına çevrilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Dosya kapsamına göre; sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 3. maddesi gereğince uzun süreli olduğu gözetilmeden, anılan Kanun'un 4. maddesi gereğince adlî para cezasına çevrilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (DÜZCE) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 18.04.2013 gün ve 2012/653 E., 2013/334 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309.maddesinin 4.fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, 27.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.