11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/09/2012 tarih ve 2011/132-2012/184 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, sigortalı ...'in emekli aylığı alırken 23.03.1997 tarihinde vefat ettiğini, ancak davalının verdiği ATM kartının kullanılarak 21.04.1997 ila 18.07.2004 tarihleri arasında aylıklarının çekilmeye devam ettiğini, taraflar arasında imzalanan 27.09.1984 tarihli protokolde gelir sahibinin kendisine ödeme yapılması gerektiğinin, 15.12.2000 tarihli protokolde de ATM kartının 1 yıl süre ile sınırlandırılacağının kararlaştırıldığını, davalının protokol hükümlerine uymayarak müvekkilini zarara uğrattığını ileri sürerek 14.229,56 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren en yüksek banka reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalısını takip etmeyen ve emekli aylığını ilgilinin hesabına yatıran davacının sadece aracı konumundaki müvekkilini sorumlu tutamayacağını, 1984 tarihli protokolde ATM'ler ve kartların geçerlilik süresi ile ilgili herhangi bir hüküm bulunmadığından bu protokolün geçerli olduğu tarihlerdeki çekimlerden müvekkil Bankanın sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı, ATM kartlarının 1 yılla sınırlandırılması hükmünün 15.12.2000 tarihli protokolde yer aldığı, ancak 2005 yılında konuya ilişkin bir çalışma yapılarak bütün emekli hesapları üzerine bloke konulduğunu, davacı Kurumun yazısı gereğince blokelerin kaldırıldığı savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında 27.09.1984 tarihli ve 15.12.2000 tarihli iki ayrı protokol imzalandığı, ilk protokole göre davalı bankanın ödemeleri bizzat ilgili emekliye yapmakla yükümlü olduğu, ikinci protokole göre ise bir yıl süreli olarak banka kartı verilebileceği hususunun düzenlendiği, buna rağmen davalı Bankanın gerekli özen borcunu yerine getirmeyerek süresiz maaş kartı verdiği, bu nedenle zararın oluşmasında katkısı bulunduğu, davacı idarenin ise uzun süre sigortalısının yaşayıp yaşamadığını kontrol etmediği, bu nedenle kusurlu olduğu, tarafların %50 oranında müterafik kusurlu kabul edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 6.418,55 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.