8. Hukuk Dairesi

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı derneğin TMKnun 87-5 maddesi gereği kendiliğinden sona erdiğinin tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava dilekçesinin davalı derneğin şirket yetkilisine, duruşma gününün Tebligat Kanununun 21-1. maddesine göre kapıcıya haber verilerek mahalle muhtarlığına, gerekçeli kararın ise davalıya Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği ve yapılan bu tebligatların usulüne uygun olmadığı, böylece davalının savunması alınmadan yokluğunda karar verildiği anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere HMKnun hukuki dinlenme hakkı başlıklı 27. maddesi uyarınca davanın tarafları, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hak yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını da içerir. Hukuki dinlenme hakkının gereği olarak, taraflar duruşmaya çağrılmadan karar verilmemesi Anayasanın 36. maddesi ile düzenlenen iddia ve savunma hakkının kullanılmasına olanak tanınması ilkesinin doğal bir sonucudur. Aynı zamanda Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılama hakkının da en önemli unsurudur. Gerçekten savunma hakkını güvence altına alan T.C. Anayasasının 36. maddesi ile 6100 sayılı HMKnun 27. maddesinde açıkça belirtildiği üzere, mahkemece davalı taraf, dinlenmek ve savunması alınmak üzere kanuni şekillere uygun olarak davet edilmedikçe karar verilmesi mümkün bulunmadığından; Mahkemece, dava dilekçesi ve duruşma gününün davalıya usulüne uygun tebliğ edilerek savunması alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken davalıya usulüne uygun tebligat yapılmadan yokluğunda yargılama yapılıp karar verilmesi doğru görülmemiştir.