9. Hukuk Dairesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 14.06.2006 tarihinden 15.03.2013 tarihine kadar bulaşıkçı olarak en son aylık ücretinin net 1.250,00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, yol ücreti alacağı, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı işçinin davalı şirket nezdinde ... isimli restoranın mutfak bölümü elemanı olarak 24.06.2006- 22.04.2013 tarihleri arasında çalıştığını, davacının devamsızlık yaptığını ve iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, taraflar temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davalı işveren, davacının iş akdini devamsızlık nedeniyle feshetmiş olup davacı işçinin 12-15-16 Nisan 2013 tarihlerinde işe gelmediğine ilişkin tutanak tutup feshini, bu tarihlerdeki devamsızlığa dayandırmıştır. Dosyada mevcut bilgi ve belgelerden davacının 16/04/2013 tarihinde hastanede ayakta tedavi olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının 16/04/2013 tarihinde özürsüz ve mazeretsiz devamsızlığından söz edilemez.

Devamsızlık yapıldığı iddia olunan diğer tarihlerin ise 12 ve 15 Nisan 2013 olması karşısında somut uyuşmazlıkta, İş Kanunu’nun 25/2-g maddesinin aradığı ardı ardına 2 işgünü devamsızlık ya da bir ay içerisinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü işe devam etmeme koşulu gerçekleşmemiştir. Açıklanan nedenle davalı işverenin feshi haksız olduğundan, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerine reddi hatalıdır.

3.Davacı vekili, ıslah dilekçesini 02/02/2015 tarihinde vermişse de harcını 26/02/2016 tarihinde yatırmıştır. Islahın yapıldığı tarih, harcın yatırıldığı tarih olduğundan, ıslahın 26/02/2016 tarihinde yapıldığı kabul edilmeli ve ıslaha karşı yapılan zamanaşımı def'i buna göre değerlendirilmeli, ayrıca faiz başlangıcı yönünden de yine 02/02/2015 değil, 26/02/2016 tarihi esas alınmalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.