13. Hukuk Dairesi

Davacı, davalı idare ile aralarında hizmet sözleşmesi bulunduğunu ve davalı idarenin yapılan iş karşılığı ödeme yaparken davalı idarenin davacıya 2006-2007-2008 ve 2009 yıllarında yaptığı istihkak ödemelerinden eksik KDV tevkifatı yaptığını tespit ederek, eksik KDV'lerin pişmanlıkla beyan edildiğini ve davalının bu işlem neticesinde vergi dairesine ödediği 26.669,53 TL KDV tutarı ve 14.797,89 TL pişmanlık zammı toplamı olan 41.467,43 TL'nin davacıdan talep edildiğini, oysa ki, davacının davalı tarafından eksik tevkif edilen KDV'leri KDV beyannamesi ile beyan ettiğini ve ödediğini ileri sürerek, haksız yere ödenen 20.150,02 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Dava, haksız tahsil edilen KDV tutarına ilişkin alacak istemlidir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmişse de davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin yanlış hesaplandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, değinilen bu yön göz ardı edilerek hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olmakla bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK'un 438/7 maddesi hükmü gereğidir.