4. Hukuk Dairesi

Davacı ... Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/12/2014 gününde verilen dilekçe ile 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu'na muhalefet nedeni ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu'na muhalefet nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; avlanılması yasak olan atmacanın, korkuluk olarak kullanıldığına ilişkin ulusal basında çıkan bir haber üzerine, kurum görevlilerinin olay mahalline gittiklerini, arazinin davalıya ait olduğunu tespit ettiklerini ve tutanak tutulduğunu, koruma altında olan bu kuşun davalı tarafından avlanıldığının anlaşıldığını belirterek maddi zararın tazmini isteminde bulunmuştur. Davalı; dava konusu edilen atmacayı avlamadığını, sadece ekinlerini korumak amacıyla korkuluk olarak kullandığını ve ölü kuşun üzerinde de mermi veya saçma izinin olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; koruma altına alınan ve avlanması yasak olan atmacanın davalı tarafından avlandığının kabulüne yeterli delil olmadığı ve davacı idarenin iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. 4915 sayılı Kanun'un amacı; sürdürülebilir av ve yaban hayatı yönetimi için av ve yaban hayvanlarının doğal yaşam ortamları ile birlikte korunması, geliştirilmesi, avlanmalarının kontrol altına alınması, avcılığın düzenlenmesi, av kaynaklarının milli ekonomi açısından faydalı olacak şekilde değerlendirilmesidir. Bu bakımdan, hukuka aykırı eylemleri ile doğaya zarar veren ve doğal ortamı bozan kişilerin bu zarardan sorumlu tutulması gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; avlanması yasak olan atmacanın davalı tarafından tarlasında korkuluk olarak kullanıldığı ve bu durumun davalının da kabulünde olduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu eylemin davalı tarafından gerçekleştirildiğine yönelik yeterli delil mevcuttur. Şu durumda, mahkemece eylem sabit kabul edilerek, davalının 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu 28. maddesi gereğince tazminattan sorumlu tutulması gerekirken yanılgıya dayalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulmasını gerektirmiştir.