11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ...

1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 09/07/2013 gün ve 2010/439 - 2013/434 sayılı kararı bozan Dairenin 07/04/2014 gün ve 2014/231 - 2014/6802 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... ... Şubesi'nin mudisi olduğunu, davalı bankanın personeli...'ün suistimalleri sonucunda mudilerin hesaplarının boşaltılması hakkında soruşturma başlatıldığını ve müvekkilininde bunun akabinde hesabını kontrol ettiğinde 10.03.2010 tarihinde yatırdığı 10.000 Euro'nun olmadığını gördüğünü, söz konusu olayın aslında bankaya hesabına para yatırmaya giden müvekkilinin, banka veznesinde görevli ...'e hesabına yatırmak üzere parayı vermesi ve karşılığında üç adet dekontu imzalaması gerektiğinin söylenmesi sonucu gerçekleştiğini, normalde bir adet dekont imzalanması gerekli ve yeterli iken, banka personeli...'ün ısrarla üç adet dekont imzalatmak istediğini ve gerekçe olarak da banka işlemlerinde kolaylık sağlanması için olduğunu söylediğini, müvekkilinin mevcut dekontları imzaladığını, müvekkilinin hesabına yatırmak için verdiği 10.000 Euro'yu banka personelinin kandırarak imzalattığı dekontları kullanarak zimmetine geçirdiğini, bu işlemlerin ardından banka personeli ...'ün tutuklandığını ve bu olayın müvekkilinin hesabının ne şekilde boşaltığının da bir göstergesi olduğunu, hesaptan para çekilmesi olayının farkına varılınca durumun davalı bankaya bir dilekçe ile iletildiğini, aslında bu dilekçenin yazılmasının da davalı bankanın personelinin telkin ettiğini ve dilekçede "yurt dışında çalıştığım için ben yokken ailem hesaptan kolay para çeksin diye iki adet boş dekont imzaladım" şeklinde beyan verdirdiğini, yılların birikimini bir çırpıda kaybeden müvekkilinin çaresizlikten ve parasını kurtarma umudundan bu şekilde bir başvuruda bulunduğunu, bu başvurunun ardından müvekkiline davalı banka tarafından 05.07.2010 tarihinde "yapılan inceleme sonucunda hesapta herhangi bir olumsuzluk olmadığı" yönünde cevap iletildiğini, bu tarihten sonra müvekkilinin savcılığa suç duyurusunda bulunduğunu, açıklanan durum ile Yargıtay kararları ışığında davalı banka şubesinin gerek BK 99/II özel hükmü, gerekse adam çalıştıran niteliğini haiz olduğu ve bu nedenle de kusursuz sorumlu olup müvekkilinin oluşan zararını karşılama yükümlülüğünün söz konusu olduğunu, bu nedenlerle fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 10.000 Euro'dan şimdilik 5.000 Euro'nun 10.03.2010 tarihinden itibaren kısa vadeli ticari kredilere uygulanan en yüksek avans faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.