17. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere, kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı gözetildiğinde; suça sürüklenen çocuk ...'in kendisine müdafii atandığından haberinin olmadığı, yakalama emri üzerine Mersin 2. Çocuk Mahkemesi tarafından 20.04.2014 tarihinde savunması başka bir müdafii huzurunda alınan suça sürüklenen çocuğun, yokluğunda verilen kararın mahkemece atanan ve son oturumda hazır bulunan zorunlu müdafiiye tefhiminin yeterli sayılarak gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliğe çıkarılmadığı ve kararın suça sürüklenen çocuğa mahkemece atanan müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 22. Ceza Dairesi'nin 2015/19239 Esas ve 2016/11296 Karar sayılı ilamı ile kararın suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmesi için dosyanın iade edilmesine karşın kararın suça sürüklenen çocuğun vasisine tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında;

06/05/2014 tarihli mahkûmiyet hükmünün, UYAP kayıtlarına göre, halen başka suçlardan dolayı Tarsus 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan suça sürüklenen çocuk ...'e yöntemine uygun şekilde tebliği ile müdafiinin temyizini kabul edip etmediğinin sorulması ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de dosyasına eklendikten sonra ek tebliğname ile birlikte incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.