11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ...

2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/09/2014 tarih ve 2009/320-2014/448 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... A.Ş.'den kredi kullandığı ve yükümlülüklerini yerine getirmediğinden bahisle hakkında icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin böyle bir kredi kullanmadığını, sahte nüfus cüzdanı fotokopisi kullanarak ...'tan alınan kredinin yine sahte nüfus cüzdanı kullanılarak davalı bankanın ... Şubesine açılan hesaba eft yapıldıktan sonra paranın bu hesaptan çekildiğini, davalı bankanın gerekli dikkati göstermeden sahte evraklara dayanarak hesap açması ve bu hesaba eft ile gönderilen parayı 3.kişiye ödemesi nedeniyle kusurlu olduğunu ileri sürerek 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline husumet düşmeyeceğini, hesaba yatırılan paranın havale alıcısına ödenmekten ibaret olan zarar ile müvekkilinin eylemi nedeniyle illiyet bağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı banka tarafından sahte kimlik kullanan 3. kişiye ödeme yapıldığı, güven kuruluşu olan bankaların kişilerin zarar görmesine neden olacak önlemleri almakla yükümlü oldukları, kendi kusurlu hareketiyle davacının mağduriyetine sebep olduğu, ancak sahte kimliği kullananın davacının yakını olduğu da gözetilerek müterafık kusurun varlığının kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.000,00 TL manevi tazminatın 22/11/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla isteğin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.