13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'ün temyiz isteminin mükerrirliğin uygulanmasına, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi ile lehe hükümlerin uygulanmamasına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıkların olay tarihinde gece vakti müştekinin bir restoranın otoparkına bıraktığı aracını otopark kulübesinden gizlice aldıkları kontak anahtarı ile çalıştırarak çaldıkları şeklinde gerçekleşen olayda, mükerir olan sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın doğru belirlendiği, yine sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmama gerekçesinin yasal ve yeterli olduğu, verilen ceza miktarına göre de sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf isteminin esastan reddine dair kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafii ile sanık ...'ün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 22/02/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.