Esas No
E. 2015/21352
Karar No
K. 2018/974
Karar Tarihi
Karar Sonucu
ONANMASINA
Hukuk Alanı
Genel Hukuk
Aramaya Dön
YARGITAY

22. Hukuk Dairesi

E. 2015/21352 K. 2018/974 T.
Karar Sonucu ONANMASINA
Resmî Atıf Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2015/21352, K. 2018/974, T. 22.01.2018
PDF DOCX UDF
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay
Daire
22. Hukuk Dairesi
Esas No
2015/21352
Karar No
2018/974
Karar Tarihi
22.01.2018
Dava Türü
Hukuk
Hukuk Alanı
Genel Hukuk
Karar Sonucu
ONANMASINA
Karar Metni Tam metin · resmî kaynaktan

22. Hukuk Dairesi         2015/21352 E.  ,  2018/974 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesini yaşlılık aylığına hak kazanması sebebiyle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile ödenmediğini ileri sürdüğü yıllık izin, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece 30.04.2015 tarihli oturumda, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin davanın tefrikine karar verilmiş; kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti yönünden devam edilen davanın hukuki yarar yokluğu sebebi ile usulden reddine karar verilmiştir. Temyiz: Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Dosya içeriğine göre; belirsiz alacak davası olarak açıldığı şüphesiz olan iş bu dosyada somut olay bakımından davacının kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti talepleri belirsiz alacak davasının konusunu oluşturamayacağından, mahkemece davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi isabetlidir. Ancak, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 2. fıkrası dikkate alındığında, reddedilen 2.000,00 TL alacak miktarı üzerinden kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine 1500,00 TL vekalet ücretinin hüküm altına alınması gerekirken, 240,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur. Bu husus bozma nedeni ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan “240,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalı tarafa ödenmesine”, rakam ve sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine, “1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa ödenmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının davalıya iadesine, 22/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Mevzuat & Etiketler
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog