2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa'nın 141/3. maddesi "bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin l. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur. Kararda tanık beyanları yazılmış ve “tarafların evlilik birlikteliğinde anlaşmazlığın olduğu, bunun yansıması olarak huzursuzluğun ve geçimsizliğin baş gösterdiği görülmüş, tarafların evlilik birlikteliğinin fiilen son bulduğu anlaşılmış, evlilik birliğinin bu aşamaya gelmesinde tarafların eşit kusurlu oldukları düşünülmüş, açıklanan tüm bu nedenlerle, davacının açtığı davalının da karşı davacı olarak açtığı boşanma davaları ayrı ayrı kabul edilmiş” denilerek soyut ve yetersiz gerekçe ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararda her ne kadar tarafların eşit kusurlu oldukları belirtilmişse de, denetime olanak verecek şekilde deliller tartışılarak ret ve üstün tutma sebepleri gösterilmemiş, vakıalarla ilgili herhangi bir tespitte bulunulmadığı gibi hükmün hangi delillere dayanılarak verildiği, hangi olayların sabit olduğu kararda belirtilmemiştir. Açıklanan nedenlerle gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.