10. Ceza Dairesi

Hükümlü hakkında 24.10.2007 tarihinde 2007/421 esas, 2007/856 karar sayı ile TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası ve 62. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, söz konusu hükmün kesinleşmesinden sonra, hükmün infazı aşamasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 7. fıkrası uyarınca duruşma açılarak 07.12.2010 tarih, 2007/421 esas, 2007/856 sayılı ek karar ile aynen infaz kararı verildiği, sanığın süresinde bu karara itiraz etmesi üzerine itiraz mercii olan Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15.06.2011 tarih, 2011/55 değişik iş sayılı kararı ile bu kararın kaldırılmasına karar verildiği, 13.02.2013 tarihinde sanığın TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ve hükümden sonra 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca uyarlama yapılması mümkün görülmüştür. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ve 101. maddeleri uyarınca infaza yönelik olarak verilen Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13.02.2013 tarih 2011/70 esas 2013/142 karar sayılı kararının 5275 sayılı Kanun’un 101/3. maddesi uyarınca temyiz yasa yoluna değil, itiraz yasa yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.