11. Ceza Dairesi

TCK'nun 206. maddesinde düzenlenen ve seçimlik ceza öngören resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında tercih edilen hapis cezasının anılan Yasanın 50/2. maddesi uyarınca artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmemiş ise de bu husus aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, uygulama maddesi ve esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3 ve CMK'nın 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4.bendindeki “Sanığa verilen hapis cezasının sanığın ekonomik ve sosyal durumu ,geçmişi,cezanın geleceği üzerindeki etkisi dikkate alınarak...”ibaresinden sonra gelmek üzere “...TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 150 gün adli para cezasına ve ...” ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi