Danıştay 15. Daire Başkanlığı

30.01.2015 REDDİNE DANISTAYKARAR IDARI İdare Hukuku 663 sayılı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 58. maddesinin (8) numaralı fıkrasının (a) bendiyle, 1219 sayılı Kanunu 29252 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 6. maddesi ile değiştirilen asıl Yönetmeliğin 19. maddesinin 3. fıkrasının 2. cümlesinin, özel sağlık kuruluşlarında çalışacak yan dal uzmanlığına sahip bir hekimin çalışma izninin kamudaki yan dal uzmanlığına sahip eğitici ihtiyacının bulunmaması koşuluna bağlanamayacağı, düzenleme ile hekimlerin çalışma hak ve hürriyetinin elinden alındığı, 2012 yılındaki benzer nitelikteki düzenlemenin yürütmesinin durdurulduğu, eğitim kurumlarındaki eğitici ihtiyacının nasıl karşılanacağının ilgili kanunlarda açıkça düzenlendiği, hekimlerin aldıkları uzmanlık diplomalarına göre mesleklerini serbest olarak icra edebilmeleri konusunda 1219 sayılı Kanunda herhangi bir kısıtlama bulunmadığı iddia edilerek; 7. maddesi ile değiştirilen asıl Yönetmeliğin 31. maddesinin birinci fıkrasının (l) bendinin, hukuk güvenliği ve idari istikrar ilkelerine aykırı olarak kamu yararı olmaksızın kazanılmış hakların yok sayılması anlamına gelen düzenlemenin hukuka aykırı olduğu, bir bina ve bahçesinde bulunan işyerlerinden neden optisyenlik müessesesinin değil de muayenehanenin kapatılmasının öngörüldüğünün anlaşılamadığı, daha önce açılan kuruma öncelik tanınması gerektiği, muayenehane ve sağlık kuruluşlarının açılması için uygun bina bulunmasının optisyenlere göre çok daha zor olduğu iddia edilerek; 9. maddesi ile değiştirilen asıl Yönetmeliğin Ek 1. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kadrosuzluk nedeniyle emekli olan veya 60 yaşını dolduran tabipler" ibaresinin, düzenlemeyle kendi isteği ile emekli olan hekimler ve 60 yaşından önce emekli olan hekimlerin özel sağlık kuruluşlarında bu madde uyarınca kadro dışı geçici çalışmalarının engellenerek Anayasa’da düzenlenen eşitlik ilkesinin ihlal edildiği, idarenin hekim istihdam açığı bulunduğunu sık sık tekrarladığı dikkate alındığında, mesleki tecrübesi ve birikimi olan hekimlerin istihdam dışına çıkarılmasının kamu yararına aykırı olduğu iddia edilerek; 9. maddesi ile asıl Yönetmeliğin Ek 1. maddesinin onbirinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan "Tıp merkezleri" ibaresini "Muayenehane hariç sağlık kuruluşları" olarak değiştiren düzenlemenin, düzenleme ile polikliniklerde de yabancı sağlık görevlisi çalıştırılmasının öngörüldüğü, Türk vatandaşı hekimlerin çalışma alanlarının daraltıldığı, düzenlemenin Devletin toplum sağlığını temin etme ve nitelikli sağlık hizmeti sunma gibi temel yükümlülükleri ile uyumsuz olduğu iddia edilerek; 10. maddesi ile asıl Yönetmeliğin Ek 2. maddesinin ikinci fıkrasına eklenen "ile Bakanlıkça izin verilen geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulamalarının yapıldığı poliklinik" ibaresinin, maddeye yapılan ekleme ile konaklama tesislerinde geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulamalarının yapıldığı polikliniklerin açılabileceği, tıp kelimesinin önüne, alternatif, tamamlayıcı ya da başka sıfatlar eklenmesinin bilimsel olmadığı, Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Uygulamaları Yönetmeliği hakkında da dava açılmış olduğu, düzenlemeyle hekimlerin etkililiği, yararlılığı kanıtlanmamış, yan etkileri, diğer ilaçlarla etkileşimi tam olarak bilinmeyen yöntemleri uygulamakla yüz yüze bırakıldığı, değişiklikle, yalnız hekimlere tanınan sağlık kuruluşu açma yetkisinin turistik amaçlarla kurulmuş konaklama tesisleri için de tanındığı iddia edilerek; 12. maddesi ile değiştirilen asıl Yönetmeliğin Geçici 7. maddesinin 1. fıkrasının, 03/08/2010 tarihinden önce açılan muayenehanelerin zaten çalışma belgelerinin bulunduğu, yeniden çalışma belgesi istenmesinin hizmet gereklerine uygun olmadığı, uygulamada bu düzenlemenin önceden açılmış muayenehanelerin de yeni şartları sağlaması gerektiği şeklinde değerlendirilerek hak kaybına neden olunduğu iddia edilerek; 13. maddesi ile asıl Yönetmeliğin geçici 12. maddesine eklenen 3. ve 4. fıkraların, Mart 2014 tarihli değişiklikte özel sağık kuruluşlarında kadro dışı geçici çalışılabilmesi için 31/12/2013 öncesinde emekliye ayrılma ya da başka bir özel sağlık kuruluşunda kadrolu çalışma şartına yer verildiği, bu düzenlemeye karşı açılan davada yürütmenin durdurulması isteminin kabulüne karar verildiği, yeni düzenleme ile tarih kısmındaki eşitsizliğin yine devam ettirildiği, maddede tanınan istisnai çalışma hakkının 21/03/2014 tarihi ile sınırlandırılmasının, Yönetmeliğin yayım tarihine kadar hak tanınmamasının eşitsizlik oluşturduğu, son tarih belirlenirken keyfi davranıldığı iddia edilerek; 16. maddesi ile değiştirilen asıl Yönetmeliğin Ek-1/d sayılı ekinin yedinci maddesinin, muayenehanenin bulunduğu “kısım” ibaresinden neyin kastedildiğinin açıkça anlaşılmadığı, ortak yerler ve eklenti gibi alanların bu kapsama girip girmediğinin belirsiz olduğu, uygulamada farklılıklara neden olunmaması için açıkça “bağımsız bölüm”ün belirtilmesi gerektiği iddia edilerek; 14., 15. ve 16. maddelerde yer alan "adli sicil beyanı" ibarelerinin, Adli Sicil Kanunu 663 sayılı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin, 40. maddesi ve 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu 5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanunu 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunu 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu 663 sayılı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname"nin 58. maddesi, 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunu 12049 sayılı kararıyla; "binanın sadece bağımsız bir bölümünde faaliyette bulunacak muayenehaneler açısından, binanın diğer bağımsız bölümlerini, ortak kullanım alanlarını da içine alan yani binanın tamamını ilgilendiren konularda (Binanın tamamında, ilgili mevzuata uygun şekilde yangın için gerekli tedbirleri alma, tesisatı kurma ve binanın bu açıdan uygunluğunu sağlama şartı getirilmekte) muayenehane açacak kişiler açısından 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu 6283 sayılı Hemşirelik Kanunu K30268 md.6 K28305 md.7 K26788 md.4 K1219 md.7 K663 md.58 K29252 md.16 K3359 md.9 K27661 md.7 K28704 md.25 K6283 md.3 K28212 md.9 K3359 md.1 K29252 md.6 K28204 md.1 K30268 md.3 K1219 md.10 K6514 md.46 K28948 md.15 K29252 md.9 K663 md.2 K29049 md.4 K5193 md.9 K1219 md.1 K26788 md.9 K29252 md.13 K1219 md.28 K663 md.40 K1219 md.13 K27305 md.8