11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ....

16.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.02.2016 tarih ve 2015/631-2016/60 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ile ihbar olunan ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhbar olunan ... vekilinin temyize cevap ve temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedilmediği ve temyiz harcının da yatırılmadığı ayrıca, ihbar olunan ...'a karşı husumet yöneltilerek açılan bir dava bulunmadığı gibi, aleyhine herhangi bir hüküm tesis edilmediği, mahkemece fer'i müdahale talebinin kabulüne karar verilmediği, o halde, ihbar olunan ...'ın süresinde usulünce yapılmış temyiz istemi bulunmadığı gibi, aleyhinde verilmiş bir hüküm bulunmayan ...'ın hükmü temyiz etmekte hukuki yararı da bulunmadığından ihbar olunan ... vekilinin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ayrıca, karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nın 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 09.02.2016 tarihi itibariyle 2.190 TL'dir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde 1.900 TL'nin tahsilini istemiş, mahkemece, davanın ... yönünden kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece kabul edilen miktar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.