19. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayetçi vekilinin borçlu şirketin ticareti terk ettiğini en son hacze gidilen tarih olan 16/10/2014 tarihinde öğrendiklerini ileri sürmesi, 07/11/2014 tarihinde de şikayette bulunması ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesinde düzenlenen "şikâyet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer” hükmü karşısında, şikayete konu icra takip dosyasında da önceden yapılan haciz işlemleri sırasında borçlu şirketin adresinde bulunmamasının tek başına ticareti terk anlamına gelmeyeceği ve bu durumun ticareti terk fiilinin öğrenilmesi olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmakla, mahkemece yargılamaya devamla sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yanlış gerekçe ile yazılı şekilde davanın düşürülmesi kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.