6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 04/01/2017 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 04/04/2012 tarihli iddianame anlatımına göre; “Müşteki şüpheliler ... ile ...'ın aralarında alacak verecek meselesi bulunduğu,...'ın ...'tan 800.-TL alacağını istediği ancak ...'un vermediği, suç tarihinde ...'ın...'u telefonla aradığı ve yine alacağını istediği ancak ...'un telefonda ...'a küfür ettiği, bu küfüre ...'ın oğlu olan şüpheli ...'ın da şahit olduğu, küfür üzerine ...'ın kendi kullandığı... numaralı telefondan ...'un kullandığı... numaralı telefona "Seni her gördüğüm yerde öyle bir taraflarını yararım, o parayı sen getirme senden nasıl alıyom bak senin g.... şırıngayla nasıl kan alıyom senin krallığını gördüm g....", " senin gibi delikanlının a.... k...., seni top yapacağım bak bakalım ...'da gezebilecekmisin birazdan evine gidecem karının yanına" şeklinde hakaret ve tehdit içeren mesajlar çektiğinin” iddia edilmesi karşısında, sanık ...’nın eyleminin sübutu halinde 5237 sayılı TCK’nın 150/1.maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.