22. Hukuk Dairesi

Davacı vekili, müvekkili işçinin 2001 yılında daimi kadroya geçirilmesinde, geçici işçilikte geçen hizmet süresinin dikkate alınmayarak derece ve kademesinin hatalı belirlendiğini ileri sürerek, toplam hizmet süresinin gözönünde bulundurulması suretiyle derece ve kademesinin yeniden tespiti ile ücret farkı ve buna bağlı diğer işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 21/03/2014 tarihli ilamıyla, davanın reddine karar verilmesi gerektiği açıklanarak bozulmuştur. Mahkemece, bozma kararına karşı direnme kararı verilmiştir. Direnme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07/02/2018 tarihli ilamıyla, davacının kadroya geçirilmeden evvelki çalışmalarının çalışma süresine dahil edilmesi suretiyle derece ve kademesinin belirlenerek fark alacaklarının hüküm altına alınmasının isabetli olduğu ve bu nedenle direnme kararının yerinde olduğu; ne var ki, Özel Dairece bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazları incelenmediğinden bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca, yazılı gerekçeyle dava dosyasının Dairemize gönderilmesi üzerine, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.