9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Yerel mahkeme kararının davalı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 01.12.2016 gün 2015/5953 Esas ve 2016/21372 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamının ikinci bendindeki bozma nedeni yönünden bozmaya uyulduğu belirtilmiş, ancak üç numaralı bentte hükmedilen alacakların miktarlarının net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda gösterilememesinin infazda tereddüte yol açacağı yönündeki bozma nedeni yönünden mahkemece 16 seneden beri işçi alacakları ile ilgili davaların tümünde hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğu belirtilmeden (HGK tarafından da bozulan kararlar hariç olmak üzere) binlerce net miktarlar üzerinden karar verildiği, şimdiye kadar hiçbir kararla ilgili hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğu konusunda tereddüt oluşmadığını, brüt veya net belirtilmesinin vekalet ücretine etki edeceği gerekçesiyle bozmanın buna dair kısmına uyulmayıp önceki kararda ısrar edildiği gerekçesi ile bozmaya karşı kısmi direnme kararı verilmiştir. Direnme kararı taraflar tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı Kanunun 45. maddesi ile eklenen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici dördüncü maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. YARGITAY KARARI

Dairemizin “Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile verilen bozma kararının kısmi direnmeye ilişkin bölümünün yasal dayanağının HMK.nun ''taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmelidir. “ şeklindeki emredici 297/2. maddesi olup, direnme gerekçelerinin hukuki olmadığı, Dairemizin HMK. nun 297/2. maddesine dayanan bozma kararının yerinde olduğu anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 4. maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 28.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.