9. Hukuk Dairesi

DAVA :Davacı vekili, ödenmeyen fazla mesai ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kesin olarak verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar HUMK.’un 426/A maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında, 5521 sayılı yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15. maddesindeki düzenleme gereği HUMK.’un 426/A maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği açıkça belirtilmiştir.Dosya içeriğine göre davacı vekili tarafından temyize konu edilen ve reddedilen miktar karar tarihi itibari ile 1.400,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından yerel mahkemenin kararın kesin olduğuna ve temyiz isteminin reddine dair usul ve yasaya uygun olduğundan ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 07.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.