11. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 tarih ve 2006/6-123 Esas-2006/229 Karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, sanık hakkındaki Ankara 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 04.06.2007 tarih ve 2007/17 Esas-2007/147 Karar sayılı mahkumiyet hükmüne ilişkin ilamda temyiz başvuru şeklinin açıkça gösterilmediği, “kararın okunup açıklanmasından ve tebliğinden itibaren“ şeklinde yanıltıcı ifadelere yer verildiği cihetle, sanığın sorgusunda bildirdiği adresinde kayınbiraderine 18.06.2007 tarihinde yapılan tebligatın sanık yönünden temiz süresini başlatmayacağı, sanığın 29.06.2007 tarihli temyiz dilekçesi ile öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu, mahkemenin sanığın temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin 25.07.2007 tarihli ek kararının da yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;