Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre, mağdurun 8 gündür sanığın evinde kalıp fuhuş yaptığını beyan etmesi karşısında suç tarihinde 15 yaşını tamamlamış olduğundan tebliğnamedeki bir nolu görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede; Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Temel ceza üzerinden TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılırken hesap hatası neticesinde, sonuç hapis cezası 8 yıl 16 ay 15 gün yerine 7 yıl 28 ay olarak eksik belirlenmiş ise de karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Gerekçeli karar başlığına suç tarih 08/10/2011-16/10/2011 yerine 16/10/2011 olarak yazılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilebileceği,, TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda ve TCK'nın 53/1-c maddesinin de Kanunda öngörülen biçimde, infaz evresinde resen uygulanabileceği, Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa rastlanmamıştır. Ancak, TCK’nın 61/8. maddesi uyarınca adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiği düşünülmeden, hesaplamaların para miktarı üzerinden yapılması sonucu, 187 gün karşılığı 4675 TL yerine 4687 TL olarak fazla ceza tayini, Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiniin temyiz iddiaları yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümde sonuç adli para cezasının “4675 TL'ye” indirilmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.