Fuhuş suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06/09/2013 tarih ve 2009/41 esas, 2013/174 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 27/06/2016 tarih ve 2015/45067 esas, 2016/14197 karar sayılı kararıyla; Sanık ... (mağdurlar ...,....'a yönelik toplam dört kez) yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Dosya kapsamına göre, eylemlerin süreklilik arz edecek şekilde birden fazla kez gerçekleştirildiği anlaşılmasına rağmen, sanıklar hakkında TCK'nın 43/1. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak; TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının hükümden çıkartılması, biçiminde HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA oy birliği ile karar verilmiştir. I- İTİRAZ NEDENLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/09/2018 tarih ve KD-2018/56846 sayılı yazısı ile; Sanık hakkında TCK 227/2, 53 maddeleri gereğince cezalandırılması talebi ile kamu dava açılmıştır. Yapılan yargılama sonrasında sanığın dört adet mağdureye karşı fuhuş için yer temin ettiği gerekçesi ile mahkumiyet kararı verilmiştir. Sanık tarafından kararın temyizi üzerine hüküm sanık yönünden Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 27/06/2016 gün ve 2015/45067 Esas, 2016/14197 Karar sayılı kararı TCK 53/1-b yönünden düzelterek onanmasına karar verilmiştir. Sanık ... 14/02/2018 tarihli dilekçesi ile tebliğnamenin kendisine tebliğ edilmediği gerekçesi ile CMK 308 maddesi gereğince itiraz kanun yoluna başvurulmasını talep etmiştir. 1412 sayılı Ceza muhakemeleri Kanunu'nun 316/4 maddesinde "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğname, hükmü temyiz etmeleri veya aleyhlerine sonuç doğurabilecek görüş içermesi halinde sanık veya müdafii ile müdahil, şahsi davacı veya vekillerine dairesince tebliğ olunur. İlgili taraf tebliğden itibaren yedi gün içinde yazılı olarak cevap verebilir." hükmü bulunmaktadır. Sanık hakkında tebliğnamenin tebliği ile ilgili olarak iki adet tebligat çıkarılmış ve ilki 06/04/2016, ikincisi ise 28/06/2016 tarihlerinde adres yetersizliği nedeniyle iade edilmiştir. Tebliğname sanığa tebliğ edilerek cevap verme imkanı verilmeden sanık yönünden ilk derece mahkemesi kararı incelenerek karar verilmesi 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 316/4. maddesi hükmüne aykırıdır. İTİRAZ NEDENLERİ: Sanığa Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın tebliğnamesinin tebliğ edilmemiş olması. SONUÇ VE İSTEM: 1- Sanık yönünden Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 27/06/2016 gün ve 2015/45067 Esas, 2016/14197 Karar sayılı düzelterek onama kararının kaldırılması,